Спомен за :
ДИМИТАР БОЦЕВСКИ – БОЦА

Те паметам од едно детство
те паметам насмеан
паметам и мене ме смееше….
И минаа годините
пораснавме, се изгубивме….
И решил животот дека будали како нас треба да се другари
решил животот
дека будали како нас треба да се другари….но само низ спомени….
Не прашувам зошто, знам одговор нема да добијам….
Ми се радуваше на среќата, не дојде да ја поделиме,
а среќата е поголема ако имаш со кого да ја поделиш…..
Што да правиме сега, ние што те сакавме?
Збогум….
ние ќе те паметиме, со радост ќе се сеќаваме, со солзи ќе те испратиме….

ТУЃИ БЛИЦЧИЊА